Kerning – regulowanie odległości pomiędzy konkretnymi parami znaków w danym kroju pisma i jego odmianie. Określane w ten sposób są nie tylko odstępy pomiędzy literami, ale także pozostałymi znakami (np. litera-cyfra, cyfra-cyfra, cyfra-znak interpunkcyjny).
Kerning to jeden ze sposobów regulacji świateł międzyliterowych (drugim jest tracking, czyli równomierne odsuwanie, lub przysuwanie do siebie znaków w ciągu tekstu).
Przykład Dobrym przykładem dostosowania odstępu międzyliterowego do danej pary znaków jest sekwencja VA. Na poniższym przykładzie litery te są zbyt oddalone od siebie.
Plik:VAL non kerning.png
Gdy zmniejszymy odstęp między znakami, uzyskamy równomierne rozmieszczenie znaków i co za tym idzie bardziej estetyczny obraz:
Plik:VAL kerning.png
Rodzaje kerningu Kerning może być ujemny lub dodatni. Częściej stosowany jest kerning ujemny (tzw. podcinanie), czyli dosuwanie do siebie znaków, które wyglądają na nienaturalnie oddalone. Kerningiem dodatnim jest odsuwanie od siebie znaków sprawiających wrażenie zbyt „ściśniętych” (tzn. położonych zbyt blisko siebie).