250px|right thumb|Głaz na skarpie wykopu kolei radomskiej pomiędzy Szczęśliwicami a Rakowem upamiętniający rozstrzelanie w dniu 2 sierpnia 1944 r. 22 żołnierzy „Garłucha” mały|Granitowa tablica przy al. Krakowskiej 175, gdzie 2 sierpnia 1944 r. zginęło 50 powstańców, w tym 8 sanitariuszek z III kompanii „Maria” 7pp AK „Garłuch” 7 pułk piechoty Legionów „Garłuch” – jednostki wojskowe samodzielnego VIII rejonu Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej w okresie okupacji niemieckiej. Żołnierze „Garłucha” wzięli udział w powstaniu warszawskim.
Powstanie i organizacja Pułk powstał w Warszawie w październiku 1939 z inicjatywy oficerów 7 pułku piechoty Legionów z 3 Dywizji Piechoty. Początkowo był jednostką kadrową działającą w ramach organizacji Orła Białego. Od 1940 istniał samodzielnie jako podstawowy oddział Związku Strzeleckiego. Na początku 1941 został podporządkowany Dowództwu Okręgu Warszawskiego ZWZ. Pułk został rozwinięty do pełnych stanów etatowych. W okresie od października 1941 do kwietnia 1942 do pułku włączono pododdziały Warszawskiej Organizacji Wojskowej.