Zapalenie żołądka przerostowe (choroba Ménétriera; ) – nadmierny przerost części komórek błony śluzowej żołądka prowadzący do wykształcenia się olbrzymich fałdów śluzówki zwłaszcza w obrębie dna i trzonu.
Została opisana po raz pierwszy w 1888 roku przez francuskiego patologa Pierre'a Ménétriera.
Epidemiologia Jest to bardzo rzadka choroba: fakt jej umieszczenia w bazie danych Biura Badań nad Chorobami Rzadkimi () Narodowych Instytutów Zdrowia USA oznacza, że występuje ona rzadziej niż raz na 200 000 mieszkańców. Średni wiek zachorowania wśród dorosłych to 55 lat. Mężczyźni chorują częściej od kobiet. Choroba Ménétriera ma charakter przewlekły i postępujący. Zwiększa ona prawdopodobnie ryzyko zachorowania na raka żołądka, ale wielkość tego ryzyka nie jest dokładnie określona.
Postać choroby Ménétriera spotykana u dzieci wiązana jest z zakażeniem cytomegalowirusem. W tej grupie występuje ona zwykle przed 10 rokiem życia (średnia wieku: 5,5 roku), trzykrotnie częściej u chłopców niż u dziewcząt. Zwykle ustępuje samoistnie.