Sokrates powołuje się też na „nauki tajemne,” które głoszą: „my, ludzie, pełnimy służbę na posterunku i nie wolno człowiekowi, ani zwolnić się z niego, ani go opuścić.” Dla Kebesa formułuje jeszcze następujący argument: Człowiek jest własnością bogów Żaden człowiek nie byłby zadowolony, gdyby jakaś jego rzecz dokonała samodestrukcji Bogowie nie pozwalają ludziom popełnić samobójstwa, jeśli nie ześlą takiej konieczności
Dowody na nieśmiertelność ludzkiej duszy Platon wkłada w usta Sokratesa trzy dowody na nieśmiertelność duszy: Dowód z przeciwieństw (70 c-72 d)
W świecie wszystkie rzeczy powstają ze swoich przeciwieństw np. mniejsze z większego. Bycie żywym i umarłym to są przeciwieństwa, a więc jedno też musi powstać z drugiego, zatem dusze muszą gdzieś istnieć zanim na nowo powstaną do życia. Gdyby procesy nie miały charakteru cyklicznego świat nie podlegałby zmianom i w końcu osiągnąłby stan martwoty. Dowód z anamnezy (72 e -77 a)