Podczas kolejnej reorganizacji ośrodków naukowo-badawczych w maju 1956 z części PIT i Centralnego Biura Konstrukcyjnego Telekomunikacji utworzono Instytut Tele- i Radiotechniczny. Inicjatorem jego powstania i pierwszym dyrektorem (w latach 1956–1967) został Kazimierz Cieliszak. W 1956 w ITR wyodrębnione zostały trzy wydziały naukowo-badawcze: teletechniczny, radiotechniczny i technologiczny. Dodatkowo utworzono Zakład Doświadczalny. W latach 60. w ITR skonstruowano prototypowy układ nadajnika i kamery telewizji kolorowej (wówczas nazywanej telewizją tęczową). 7 listopada 1961 ITR w swojej siedzibie przeprowadził eksperymentalny pokaz działania telewizji kolorowej. W latach 1968–1970 dyrektorem Instytutu był Jan Felicki, zaś w latach 1970–1971 pełniącym obowiązki dyrektora był Andrzej Sowiński. Od 1970 do 1991 dyrektorem był Stanisław Kukacki. Od lat 70. nastąpiło przeprofilowanie ITR na konstrukcje i technologie dotyczące podzespołów biernych, tj. rezystorów, kondensatorów, rezonatorów kwarcowych, a także techniki ultradźwięków. Od 1975 ITR wszedł w skład kombinatu UNITRA-ELPOD. Przełom lat 80. i 90. wymusił konieczność przeprofilowania działalności ITR. Powstał m.in. dział zajmujący się technologiami teleinformatycznymi dla potrzeb energetyki. W latach 1991–1993 dyrektorem ITR był Ryszard Klincewicz.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Instytut Tele- i Radiotechniczny · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.