Dekret ten stworzył podstawy do szerokiej autonomii finansowej i niezależności prawnej nowej jednostki kościelnej.
Od samego początku istnienia placówka ta była silnym ośrodkiem życia religijnego i społecznego katolików w St. Louis. Wpływ na to mieli pierwsi proboszczowie, którzy byli charyzmatycznymi zakonnikami należelącymi do franciszkanów. Działały przy niej również prężnie organizacje polonijne i polska szkoła. W 1901 roku przy parafii powstało żeńskie zgromadzenie zakonne – Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. Oddziaływanie wspólnoty na życie religijne przekładało się na ciągły wzrost liczby wiernych. Z czasem z parafii św. Stanisława Kostki wyodrębniły się inne parafie rzymskokatolickie w St. Louis: św. Kazimierza, św. Jadwigi i Matki Boskiej Częstochowskiej. W latach 50. XX wieku w związku z nowatorską i kontrowersyjną polityką urbanistyczną władz miasta i przebudową dawnej robotniczej dzielnicy Kerry Patch na osiedle mieszkaniowe Pruitt-Igoe nastąpił gwałtowny odpływ parafian, a zwłaszcza społeczności polskiego pochodzenia, którzy w związku z przesiedleniami wyprowadzali się ze śródmieścia na przedmieścia St. Louis. Parafia podupadła, a z braku nowych wiernych zbiedniała i była bliska bankructwa. W 1964 roku zmuszona została do zamknięcia szkoły. Pod koniec lat 60.