Iwabradyna – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny stosowany w postaci chlorowodorku u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca.
Mechanizm działania Mechanizm działania iwabradyny polega na działaniu wybiórczo blokującym kanały f węzła zatokowo-przedsionkowego. Powoduje to zwolnienie depolaryzacji spoczynkowej, które przejawia się zwolnieniem rytmu zatokowego w spoczynku, jak i wysiłku. Zwolnienie szybkości rytmu serca zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego per se powodując zmniejszenie zapotrzebowania serca na tlen, natomiast poprzez wydłużenie czasu przebywania serca w rozkurczu (kiedy to mięsień sercowy jest odżywiany) poprawia przepływ krwi przez mięsień sercowy, czyli jego perfuzję.
Iwabradyna nie wpływa na siłę skurczu serca, krążenie obwodowe, metabolizm cholesterolu ani trójglicerydów.
Wskazania Iwabradyna jest wskazana w leczeniu stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. Wskazania do stosowania: Leczenie choroby niedokrwiennej serca Leczenie objawowe przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej u dorosłych z chorobą niedokrwienną serca, z prawidłowym rytmem zatokowym.