Zygmunt Karol Radziwiłł herbu Trąby (ur. 4 grudnia 1591 w Nieświeżu, zm. 5 listopada 1642 w Asyżu) – podkomorzy stołowicki od 1614, od 1625 poznański, od 1617 roku krajczy koronny królowej, od 1633 krajczy wielki litewski, od 1638 podczaszy wielki litewski, od 1642 wojewoda nowogródzki. Komandor komandorii poznańskiej kawalerów maltańskich w latach 1625–1642, komandor komandorii stołowickiej w latach 1616–1642, kanonik kapituły katedralnej poznańskiej w latach 1625–1642Mikołaj Pukianiec, Organizacja i funkcjonowanie poznańskiej kapituły katedralnej w XVII wieku, s. 51..

Życiorys Syn Mikołaja Krzysztofa zwanego Sierotką, brat: Albrechta Władysława, Aleksandra Ludwika i Jana Jerzego.

Uczestniczył w wyprawie chocimskiej 1621 roku. Od 1622 roku był tytularnym hetmanem pozostającej na żołdzie cesarskim formacji lisowczyków, Ferdynand II Habsburg nadał mu godność komornika dworu cesarskiego i generała jazdy polskiej. Poseł powiatu nowogródzkiego na sejm 1625 roku oraz sejm zwyczajny i nadzwyczajny 1626 roku. Został podczaszym królowej.