W 1723 roku został aptekarskim cenzorem, czuwającym nad jakością leków w aptekach Londynu a w 1727, z kolei członkiem Royal College of Physicians.
W latach 1726–1727 Swift i Pope zbierali się w domu Arbuthnota, konsultując z nim teksty swych dzieł. Podróże Guliwera (wydane w 1726 roku), zawierają parodię stosunków i projektów w Royal Society (księga III), o których informacji dostarczył zapewne Arbuthnot. Podobnie było z wierszem Pope’a w The Dunciad (druga edycja – 1729) i stanowiącym jej część wierszem „Virgilius restauratus” będącym satyrą na jednego z uczonych Richard Bentley.
W 1731 roku zmarła żona pisarza, a w rok później syn, który miał być duchownym. W tym casie pojawiły się dwie bardzo popularne rozprawy medyczne Arbuthnota: An essay concerning the nature of ailments, and the choice of them, according to the different constitutions of human bodies i An Essay Concerning the Effects of Air on Human Bodies. Doradzał w nich przestrzeganie higieny w kontakcie z chorymi i w opiekowaniu się nimi.
W 1734 roku zdrowie lekarza i pisarza załamało się. Miał on astmę, kamienie nerkowe, a także nadwagę. Zmarł w Londynie 27 lutego 1735 roku. Pochowano go w St James’s Church, Piccadilly. Wkrótce potem Pope opublikował swój „Epistle to Dr. Arbuthnot”
Przypisy