Dlatego, że uchyłki spotyka się w przeważającej ilości przypadków w jelicie grubym, a szczególnie w esicy, dalsze opisy choroby, powikłania, leczenie i zapobieganie odnoszą się do jelita grubego. Tak samo przedstawione ryciny i tabele bazują na opisach i statystykach poświęconych uchyłkom i chorobie uchyłkowej jelita grubego.
Patogeneza choroby uchyłkowej jelit i powody tworzenia uchyłków Powody powstawania uchyłków są jeszcze nieznane, lecz w cywilizacjach europejskich schorzenie to jest częstsze: jest ono chorobą cywilizacyjną. Badania kliniczno-radiologiczne w grupie wiekowej 30–40 lat wykazują uchyłki w zaledwie 10% przypadkówOtto HF, Wanke M, Zeitlhofer J. Diveertikel, Divertikulose, Divertikulitis. w (wyd. Doerr W, Seifert G, Uehlinger E.) „Spezielle pathologische Anatomie”, Tom 2 Część 2. Springer, Berlin Heidelberg New York, 1976 (niem.)., a badania sekcyjne w 29% przypadkówBecker V, Brunner HP. Divertikulose, Divertikulitis. Pathogenese und pathologische Anatomie. w (wyd. Reifferscheid M.) „Kolondiverticulitis”. Thieme, Stuttgart 1974 (niem.)., wśród 50-60-latków wzrasta to do 25–30%, a w grupie powyżej 70 lat do 40% populacji. Wraz ze wzrostem liczby pacjentów z uchyłkami jelita grubego wzrasta również liczba i wielkość uchyłków.