Honore Gabriel Grimaldi, książę Monako, książę Valentinois (ur. 14 maja 1778 w Paryżu, zm. 2 października 1841 w Paryżu) – 8. książę Monako od 16 lutego 1819 do 2 października 1841, syn księcia Honoriusza IV Grimaldi i księżnej Ludwiki d’Aumont.
Dzieciństwo i młodość Honoriusz urodził się 14 maja 1778 w Paryżu. Jego ojcem był Honoriusz IV Grimaldi, książę Monako, a matką Ludwika d’Aumont. Miał młodszego brata Florestana (ur. 1785, zm. 1856) oraz przyrodnią siostrę Amelię (ur. 1794, zm. 1820), nieślubną córkę jego matki. Jego dziadkami ze strony ojca byli książę Monako, Honoriusz III Grimaldi oraz Maria de Brignole, ze strony matki zaś książę Ludwik Maria d’Aumont i jego żona, Ludwika Jeanne de Dufort. Jego krewnym za pośrednictwem księżnej Ludwiki Mazarin był kardynał Juliusz Mazarin.
Był żołnierzem, niejednokrotnie cenionym za swoją odwagę. Podczas wielkiej zwycięskiej dla Napoleona Bonaparte bitwy pod Hohenlinden został zraniony w ramię, co uniemożliwiło mu wzięcie udziału w starciu pod Austerlitz. Kiedy Napoleon został skazany na zesłanie, król Francji Ludwik XVIII uznał Grimaldich za szlachtę francuską. Nadal istniało jednak wiele obaw, że uznane na niepodległe księstwo może wkrótce zostać elementem Królestwa Sardynii. Wkrótce Monako znalazło się pod okupacją brytyjską.