Myszołaz, stokołaz, czarnogon, myszołazek, długonos (Murexia) – rodzaj ssaków z podrodziny myszoworów (Phascogalinae) w obrębie rodzinie niełazowatych (Dasyuridae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Indonezji i Papui-Nowej Gwinei.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) samic 9,5–19,8 cm, samców 9,1–26,7 cm, długość ogona samic 11–24,5 cm, samców 10–28,3 cm; masa ciała samic 17–88 g, samców 26–134 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniowali w 1937 roku amerykańscy zoolodzy George Henry Hamilton Tate i Richard Archbold w artykule zatytułowanym Niektóre torbacze z Nowej Gwinei i Celebesu, opublikowanym w czasopiśmie „Bulletin of the American Museum of Natural History”. Jako gatunek typowy autorzy wyznaczyli (oryginalne oznaczenie) myszołaza ogoniastego (M. longicaudata).
Etymologia Murexia: epitet gatunkowy Phascogale murex (łac. mus, muris ‘mysz’). Micromurexia: mikros ‘mały’; rodzaj Murexia . Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Antechinus habbema . Murexechinus: zbitka wyrazowa nazw rodzajów: Murexia (myszołaz) oraz Antechinus (chutliwiec). Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Phascogale melanura . Paramurexia: gr. παρα para ‘blisko’;