Podczas I wojny światowej Saint-Gobain straciło dwie fabryki i wszystkie udziały w innych przedsiębiorstwach w Cesarstwie Niemieckim, działania wojenne w Belgii i we Francji doprowadziły do zamknięcia lub zniszczenia kolejnych 4 zakładów. W 1915 roku Saint-Gobain przejęło Verreries de Bagneaux-sur-Loing, rozpoczynając produkcję szkła optycznego dla wojska. W 1918 roku rozszerzono działalność na produkcję butelek, wkrótce potem w zakładach przedsiębiorstwa wprowadzono także automatyczne maszyny do formowania szkła. W latach 30. XX wieku produkowane przez Saint-Gobain szkło było używane podczas konstrukcji statku SS Normandie. Ze szkła produkowanego przez Saint-Gobain korzystali również i Le Corbusier.
Podczas II wojny światowej, państwo włoskie przejęło fabrykę w Pizie, która następnie, w 1944 roku została zniszczona w bombardowaniu. Aktywa przedsiębiorstwa w Niemczech również zostały skonfiskowane. W 1941 roku pracownicy przedsiębiorstwa rozpoczęli badania nad produkcją wełny szklanej oraz tworzyw sztucznych. Rozpoczęto także produkcję materiałów kompozytowych.