Po wojnie W rządzie jedności narodowej utworzonym po wojnie, komuniści uczestniczyli dzięki udziałowi dwóch ministrów i . Hansteen była pierwszą kobietą ministrem Norwegii. Toczyły się wówczas rozmowy na temat ewentualnego połączenia NKP i DNA. W wyborach parlamentarnych 1945 roku NKP dostała 176 535 głosów (11,89%) i jedenaście mandatów w Stortingu. W 1946 Furubotn został ponownie wybrany sekretarzem generalnym. W 1949 roku NKP straciła wielu wyborców. Partia dostała 102 722 głosów (5,83%). W połowie 1960 roku Departament Stanu USA szacował członków partii na około 4500Communism and Economic Development. W 1968 partia potępiła sowiecką inwazję na Czechosłowację. W 1975 duża liczba członków dołączyła do Sosialistisk Venstreparti.
NKP zdobył trzy mandaty w wyborach komunalnych w 2003, dwa fotele w radzie miejskiej w Åsnes i jeden w Vadsø. Oddział Åsnes (zdecydowanie najsilniejszy tej partii) w tym czasie postanowił jednak opuścić partię w 2004 roku, tworząc nowe ugrupowanie Radikale Sosialister. Ponadto członek NPK został radnym Porsgrunn.