Helena Straszyńska (ur. 4 marca 1905 w Wilnie – zm. 9 stycznia 2003 w Zamościu) – pedagog, działaczka harcerstwa przed 1939. Absolwentka Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Córka Jana Straszyńskiego i Melanii, z domu Jackiewicz.
Życiorys Pracę jako nauczycielka języka polskiego rozpoczęła jeszcze przed wojną. W Wilnie, uczyła m.in. w IX szkole średniej. Szkoła ta powstała z połączenia Gimnazjum i Liceum oo.Jezuitów oraz Gimnazjum i Liceum SS. Najświętszej Rodziny z Nazaretu. W czasie okupacji uczyła w tajnych zorganizowanych kompletach szkolnych w Wilnie (udzielała lekcji j. polskiego i historii Polski) oraz kierowała wraz z Władysławem Dziewulskim wileńskim "Uniwersyteckim Ośrodkiem Zorganizowanego Polskiego Szkolnictwa Tajnego”. Ośrodek ten rozpoczął swą działalność z początkiem roku szkolnego 1941/42 i funkcjonował do końca okupacji hitlerowskiej. Początkowo kierowany był przez trzy osoby: prof. Władysława Dziewulskiego, Helenę Straszyńską i Ananiasza Rojeckiego z rodziny Karaimów polskich (przed wojną kierownika Wojskowej Służby Meteorologicznej w Warszawie). Po jej aresztowaniu w marcu 1942 i więzieniu przez parę miesięcy przez Gestapo, zastępowała ją mgr Janina Hlebowiczówna.