thumb|Kon-Tiki, pokolorowana pocztówka thumb|Rekonstrukcja tratwy w muzeum Kon-Tiki w Oslo thumb|Plakat z cytatem Thora Heyerdahla na ścianie muzeum Kon-Tiki w Oslo Osiągnięcie wybrzeży Polinezji Kon-Tiki po nieudanych próbach przybicia do brzegu wyspy Puka Puka oraz Angatau zmuszona była poruszać się dalej z prądami w celu znalezienia przystępnego podejścia do lądu. 7 sierpnia 1947 roku tratwa została zniesiona na rafę Raroia, która okazała się śmiertelnym zagrożeniem. Torstein nadał komunikat radiowy do radioamatora z Rarotonga na Wyspach Cooka, aby nasłuchiwał co godzinę na tej samej długości fali i w przypadku ciszy przez najbliższe 36 godzin miał powiadomić ambasadę norweską w Waszyngtonie. Po przebyciu strefy przyboju wyczerpana załoga znalazła się na wraku swojej tratwy w środku rafy. Po uprzednim zebraniu wszystkich ocalałych przedmiotów, zdecydowano się pozostać na jednej z wysp laguny. Po osuszeniu radiostacji nawiązano kontakt z Rarotonga i w ostatniej chwili odwołano akcję ratunkową. Po kilkudniowej przerwie wyprawa Kon-Tiki zauważona została przez plemię tubylców na proa. Na cześć przybyszów wyspę, na której wylądowali, ochrzczono Wyspą Kon-Tiki (Fenua Kon-Tiki). Heyerdahl wraz z towarzyszami zaproszeni zostali przez tubylców na ich wyspę.