Augusto César Sandino (ur. 18 maja 1895 w Niquinohomo w środkowej Nikaragui, zm. 21 lutego 1934) – nikaraguański działacz polityczny, rewolucyjny i wolnomularz. W latach 1927–1932 kierował powstaniem przeciwko interwencji wojskowej USA, w 1934 został zabity przez Gwardię Narodową. Współcześnie uważany przez rodaków za bohatera narodowego. Nazywany „Pancho Villą Nikaragui”.
Życiorys Młodość thumb|Dom w którym wychował się Sandino – fotografia z maja 1988 thumb|Sandino (w środku) w drodze do Meksyku thumb|Żołnierze amerykańscy ze sztandarem sandinistowskich powstańców – rok 1932 thumb|Anastasio Somoza Garcia i Augusto Sandino w lutym 1933 thumb|Juan Bautista Sacasa i Augusto Sandino w lutym 1934 thumb|upright|Posąg wykonany na cześć Sandino w Nikaragui thumb|upright|Pieczęć z wizerunkiem Augusto Sandino wykonana przed 1934 thumb|Wizerunek Sandino w Mausoleo de los Heroes y Mártires w León Syn zubożałego właściciela ziemskiego i pokojówki. Dzieciństwo spędził w trakcie interwencji wojsk amerykańskich. Amerykanie ingerowali w sprawy Nikaragui z powodu toczących się w kraju konfliktów politycznych. Sam wziął udział w pogrzebie Benjamina Zeledona, który 23 września 1912 objął w ramach rebelii urząd prezydenta Nikaragui do czasu swej śmierci 4 października tego roku w walce z Amerykanami. Zyskał on sławę bohatera.