Przesunięcie selektyny P z ziarnistości do błony komórkowej następuje po pobudzeniu, między innymi, trombiną, histaminą lub forbolem, natomiast cytokiny prozapalne, na przykład interleukina 1, mogą indukować także jej ekspresję. Trombina jest jednym wyzwalaczem, który może stymulować uwalnianie selektyny P przez komórki śródbłonka, a ostatnie badania sugerują dodatkowy, niezależny od Ca2+ szlak zaangażowany w uwalnianie selektyny P.
Selektyna P odgrywa zasadniczą rolę w początkowej rekrutacji leukocytów (białych krwinek) do miejsca uszkodzenia podczas zapalenia. Rola, którą odgrywa CD62L, polega głównie na udziale we wczesnych etapach toczenia się. Wykazano, że selektyna P jest zdolna do samodzielnego zapoczątkowania toczenia się leukocytów podczas zapalenia i może kompensować brak selektyny E. Jednocześnie, selektyna E może z dużym powodzeniem zastępować selektynę P.
Selektyna E (CD62E) Selektyna E ma pośrednią masę cząsteczkową, co jest wynikiem występowania 6 domen CR. Występuje głównie na aktywowanym przez cytokiny prozapalne śródbłonku.