Śmierć Boga w teologii Amerykański magazyn „Time” w kontrowersyjnym artykule Is God Dead? z 8 kwietnia 1966 roku podjął temat znaczenia religii w Ameryce, omawiając powstały w latach 60. XX wieku ruch teologiczny dotyczący śmierci Boga. Główni przedstawiciele tego nurtu – chrześcijańscy teologowie Gabriel Vahanian, Paul van Buren, William Hamilton, Thomas J.J. Altizer oraz żydowski rabin Richard Rubenstein – głosili, że współczesna kultura utraciła poczucie sacrum i transcendencji.
Van Buren i Hamilton proponowali świeckim ludziom przykład Jezusa jako modelowego człowieka żyjącego miłością, podczas gdy Altizer rozwinął radykalną teologię opartą na ideach Blake'a, Hegla i Nietzschego, pojmując ją jako formę poezji, w której Bóg wcielił się w Chrystusa i pozostawił swego ducha w świecie. Rubenstein reprezentował skrajny nurt myśli żydowskiej związany z konsekwencjami Zagłady Żydów. Utrzymywał na podstawie Kabały, że choć judaizm nigdy nie głosił śmierci Boga (która jest koncepcją chrześcijańską), Bóg judaistyczny „umarł” już przy stworzeniu świata, a dla współczesnej kultury żydowskiej – w Auschwitz.