Leon Jan Łuka (ur. 1 kwietnia 1918 w Obrzycach k. Międzyrzecza, zm. 3 sierpnia 1983 w Gdyni) – polski archeolog i muzealnik. Twórca i w latach 1953–1983 dyrektor Muzeum Archeologicznego w Gdańsku.
Życiorys Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości przeniósł się wraz z rodzicami do Gniezna, tam ukończył szkołę podstawową, a następnie Państwowe Gimnazjum im. Bolesława Chrobrego, gdzie w 1937 r. zdał maturę[dostęp 2014-11-01]. W latach 1937–1939 studiował ekonomię na Uniwersytecie Poznańskim.
W czasie okupacji niemieckiej pracował fizycznie jako robotnik, m.in. przy budowie dróg, układaniu torów kolejowych, a wreszcie w Zakładach H. Cegielskiego w Poznaniu pracujących wtedy dla przemysłu zbrojeniowego III Rzeszy.
Po zakończeniu wojny podjął pracę nauczyciela w szkole podstawowej w Gnieźnie, następnie w Muzeum Archeologicznym w Poznaniu (początkowo jako wolontariusz). W latach 1946–1949 studiował archeologię na Uniwersytecie Poznańskim pod kierunkiem profesora Józefa Kostrzewskiego. W latach 1951–1953 był asystentem w Zakładzie Archeologii Polski Uniwersytetu Poznańskiego, a następnie z inicjatywy prof. Kostrzewskiego przeniósł się do Gdańska. 1 czerwca 1953 r. objął stanowisko kustosza nowo utworzonego działu w Muzeum Pomorskim (obecne Muzeum Narodowe w Gdańsku), przekształconego w 1958 r.