Okupowana Polska 3 lutego 1941 roku w niektórych miejscach Generalnego Gubernatorstwa pojawiły się tablice z napisem „Pracuj powoli”, a 9 kwietnia „Polaku. Pracowniku Polski. Pracuj Powoli” (powtarzane w skrócie PPPPP). 29 listopada policja znalazła w Poznaniu ulotki, które głosiły, że pierwszym przykazaniem Polaka jest „Pracuj powoli”; kolejne głosiły: „Często zmyślaj choroby”, „Siedź długo w sroczu”, „Nie dokręcaj śrub”, „Wynoś jak najwięcej przedmiotów w kieszeniach, ale nie daj się chwycić Werkschutzowi”. W niemieckim nazistowskim obozie koncentracyjnym na Majdanku zachowała się rzeźba żółwia, wykonana przez więźnia-rzeźbiarza Marię Albina Bonieckiego zawierająca ukryte przesłanie „Pracuj powoli i bez zapału, nie śpiesz się, bądź jednak w ciągłym ruchu, by nie dawać kapo oraz załodze obozu pretekstu do bicia”.
Taktyka ta, obok bumelanctwa, wynoszenia sprzętu i jawnego sabotażu, stanowiła najpotężniejszą broń w walce robotników z niemiecką okupacją. W czerwcu 1943 roku ekonomista doktor Föhl donosił, że „około jedna trzecia robotników w Generalnym Gubernatorstwie pracuje nie więcej niż 4 godziny dziennie i wspiera nielegalną produkcję... Samowolne przerwy w pracy doprowadziły w niektórych przedsiębiorstwach do strat sięgających 30%”.