17 grudnia 1968 Mary Bell została uznana za winną, jednak nie morderstwa, a jedynie spowodowania śmierci z uwagi na fakt, że działała w warunkach ograniczonej poczytalności. Sąd oparł się na badaniach psychiatrycznych, które wykazały klasyczne symptomy psychopatii. Wyrok brzmiał: uwięzić na życzenie Jej Królewskiej Mości. Należy to rozumieć jako więzienie na czas nieokreślony, rodzaj środka zabezpieczającego. Norma Bell została uniewinniona. Nie było pewności, jak Mary ma odbyć karę. Nie istniała możliwość umieszczenia jej w więzieniu, szpitale psychiatryczne nie były przystosowane, a w przytułku dla sierot stanowiłaby zagrożenie. Umieszczono ją w nowo powstałym Red Bank – odpowiedniku polskiego zakładu poprawczego dla chłopców. Była tam jedyną dziewczynką.
Po procesie prasa brytyjska, a także niemiecki magazyn Stern, poświęciły Mary wiele stron. Jej matka wiele razy za pieniądze opowiadała wątpliwej wiarygodności historie oraz przedstawiała krótkie pamiętniki, które rzekomo napisała córka. Ponownie zrobiło się o niej głośno we wrześniu 1979, gdy na krótko uciekła z otwartego zakładu.