Tadeusza Kościuszki Kaczanowski przeszedł szlak bojowy od Lenino do Berlina.
Po demobilizacji w październiku 1945 chciał powrócić w rodzinne strony, ale zdołał dotrzeć tylko do Białegostoku, gdyż drogi do Szczuczyna i Lidy zostały zamknięte. Następnie trafił do podlaskiej Czeremchy, gdzie znalazł pracę na kolei i się osiedlił. Jako rewident wagonowy pracował na PKP aż do emerytury, na którą przeszedł w 1974.
W 1988 został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, a w 1990 otrzymał nominację na stopień podporucznika w stanie spoczynku.
Rodzina Ożenił się w 1950. Miał jednego syna.
Odznaczenia 1947 Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Medal za Warszawę 1939–1945 1960 Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 1968 Medal „Za udział w walkach o Berlin” 1968 Krzyż Walecznych 1974 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski 1982 Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939”; 1984 Odznaka honorowa „Za zasługi dla Miasta Gdańska” 1988 Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari 1995 Medal Żukowa 1997 Medal 1000-lecia Miasta Gdańska Odznaka „Za zasługi dla ZKRPiBWP”
Przypisy
Bibliografia www.westerplatte.pl - Józef Kaczanowski
Zobacz też Ostatnia załoga Westerplatte