Antony Hewish (ur. 11 maja 1924 w Fowey, zm. 13 września 2021) – brytyjski astrofizyk i radioastronom, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki za rok 1974 (wspólnie z Martinem Ryle’em) za pionierskie badania w dziedzinie radioastronomii i „odkrycie” pulsarów.
Życiorys Od roku 1942 studiował w Gonville and Caius College na Uniwersytecie Cambridge. W roku 1943 został powołany do służby wojskowej (walczył w czasie II wojny światowej w bitwie o Anglię). Zajmował się pracą nad telekomunikacyjnymi rozwiązaniami dla armii. W tym czasie współpracował z Martinem Ryleem. W 1946 r., po powrocie do Cambridge, dokończył studia i dołączył do zespołu badawczego Ryle’a w Laboratorium Cavendisha. W roku 1952 uzyskał doktorat. Jego prace teoretyczne i wypracowanie rozwiązań technicznych doprowadziły do zbudowania w latach 1965–1967 Interplanetary Scintillation Array w Mullard Radio Astronomy Observatory, dużego radioteleskopu w Mullard Radio Astronomy Observatory (MRAO) w Cambridge. W tym ośrodku zespół pod kierownictwem A. Hewisha prowadził poszukiwania kosmicznych radioźródeł. W listopadzie 1967 roku należąca do tego zespołu doktorantka, Jocelyn Bell, nieoczekiwanie odkryła regularnie pulsujące źródło, które później uznano za pierwszy pulsar. Wyniki badań opublikowano w roku 1968 w „Nature” (współautorzy: A. Hewish, S.J. Bell, J.D.H.