Jednostkę napędową maszyny stanowiły silniki rotacyjne typu Clerget i Le Rhône różnych mocy. W zależności od wersji instalowano silniki Clerget o mocy 110, 130 lub 135 KM, albo Le Rhône o mocy 80, 110 lub 130 KM. Sopwith 1½ Strutter był budowany w wersjach jedno i dwumiejscowych. Wersje dwumiejscowe pełniły zadania rozpoznawcze i bombowe, a jednomiejscowe służyły jako bombowce i myśliwce. Zbudowano również wersję Ship Strutter zdolną do operowania z pokładów dużych okrętów pełniących rolę pierwszych lotniskowców. Wyposażone w pływaki maszyny startowały ze specjalnych ramp zainstalowanych na wieżach artyleryjskich, które przed startem obracano w kierunku wiatru. Lądowanie odbywało się na wodzie w pobliżu okrętu z wykorzystaniem pływaków.
Użycie w lotnictwie polskim Podczas walk z bolszewikami w latach 1919–1920 zdobyto trzy samoloty Sopwith 1½ Strutter: 7 lipca 1919 z Armii Czerwonej zdezerterował francuski pilot ppor. Georges Richonier i rosyjski obserwator Paweł Batow, którzy wylądowali na lotnisku w Nowych Święcianach (samolot o brytyjskim numerze A8744); 26 czerwca 1920 przejęto radziecki samolot, który lądował przymusowo