thumb|Szaszka z pochwą ze zbiorów szwedzkiego muzeum Livrustkammaren w Sztokholmie thumb|Kozak orenburski z szaszką thumb|Szaszka z pochwą jako radziecka broń honorowa Szaszka (ros. шашка) – rodzaj lekko zakrzywionej szabli używanej głównie w Cesarstwie Rosyjskim i Związku Radzieckim.
Charakterystyczną cechą szaszki noszonej w pochwie zawieszonej na rapciach jest to, że wygięcie (ostrze) jest skierowane ku górze. Pozwala to na zadanie cięcia przy wyjmowaniu broni z pochwy, bez dodatkowego odwodzenia ręki do tyłu.
Geneza Szaszka powstała na Kaukazie wśród tamtejszych plemion. Do uzbrojenia Cesarskiej Armii Rosyjskiej wprowadzona została rozkazem z 1834 roku pod nazwą „szaszka żołnierska azjatyckiego wzoru 1834”, o otwartej rękojeści, noszona ostrzem do tyłu, w drewnianej obciągniętej skórą pochwie. Do 1880 roku wprowadzono nowe wzory szaszek z rękojeściami zamkniętymi dla formacji dragonów i artylerzystów konnych oraz z rękojeściami otwartymi dla Kozaków. W 1881 roku specjalnie do tego powołana komisja pod przewodnictwem generała Aleksandra Gorłowa, opracowała projekt nowego wzoru szaszek kozackich ze zmodernizowaną głownią, rękojeścią i głowicą oraz szaszek dragońskich ze zmodernizowaną rękojeścią i pochwą.