Usytuowanie pozycji powinno zapewnić dobre warunki obserwacji, prowadzenia ognia oraz skrytego manewru (odejścia) wojsk własnych, a jednocześnie utrudniać przeciwnikowi obserwację, rozwijanie wojsk i prowadzenie natarcia.
Podstawę pozycji obronnych stanowią przygotowane do obrony okrężnej batalionowe rejony obrony oparte na kompanijnych punktach oporu osłoniętych zaporami inżynieryjnymi, zwłaszcza przeciwpancernymi polami minowymi powiązanymi z przeszkodami naturalnymi.
Pozycje ryglowe rozbudowuje się w celu uniemożliwienia nacierającemu przeciwnikowi rozprzestrzeniania się w stronę skrzydeł. Mogą one również stanowić rubieże rozwinięcia do kontrataków lub rubieże ogniowe dla odwodów.
Oddziały broniące rejonu obrony mogą mieć następujące zadania: zatrzymanie natarcia przeciwnika przed przednią linią obrony, a w wypadku wdarcia się jego sił w głąb obrony, odzyskanie utraconego terenu poprzez wykonanie zwrotu zaczepnego swoim odwodem; zatrzymanie natarcia przeciwnika w głębi obrony i stworzenie warunków do wykonania zwrotu zaczepnego siłami przełożonego.
W rejonie obrony wyznacza się rejon kluczowy czyli wycinek terenu (obiekt) w pasie (rejonie) obrony, od utrzymania którego zależy jej trwałość. Błędne zdefiniowanie lub utrata rejonu kluczowego wpływa na wzrost przewagi nacierającego i w konsekwencji może doprowadzić do nieosiągnięcia celu zakładanego przez obrońcę.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Obrona