mały|Kobieta z wolem, który powstał w wyniku niedoboru jodu w jej organizmie Zaburzenia z niedoboru jodu (ang. iodine defficiency disorders, IDD) – zespół zaburzeń związany z niedoborem jodu, uważany przez WHO za grupę chorób społecznych o znaczeniu globalnym, gdyż według posiadanych przez nią danych, na świecie na niedobór jodu narażonych jest ponad 2 miliardy ludzi (ponad 35% populacji światowej), w tym około 300 milionów dzieci.
Patofizjologia niedoboru jodu Najbardziej niebezpieczny jest niedobór jodu w trakcie ciąży, gdyż może doprowadzać w sposób bezpośredni do zaburzeń rozwoju płodu, których najcięższą postacią jest wrodzony zespół niedoboru jodu.
U dorosłych niedobór jodu prowadzi do zmniejszonej syntezy hormonów tarczycy i głównym syntetyzowanym hormonem staje się T3, podczas gdy w warunkach prawidłowych synteza T3 stanowi jedynie 10 - 15% ogólnej ilości hormonów tarczycy (głównym produkowanym hormonem w warunkach prawidłowych jest T4).
Stopniowo rozwija się wole tarczycy.