Stanisław Dydo ps. „Steinert” (ur. 23 lutego 1922 w Brzezówce, zm. 27 listopada 1948 we Wrocławiu) – żołnierz AK i WiN, kierownik łączności wewnętrznej Obszaru Południowego WiN. W chwili śmierci w stopniu podporucznika Armii Krajowej.
Życiorys W latach 1929–1932 uczęszczał do szkoły powszechnej w Brzezówce, a po przeniesieniu służbowym ojca do szkoły powszechnej w Babicach k. Oświęcimia. W latach 1935–1939 uczył się w Gimnazjum im. Ks. Stanisława Konarskiego w Oświęcimiu, uzyskując małą maturę. W czerwcu 1939 zdał egzaminy do Liceum Mechanicznego w Katowicach.
Po agresji III Rzeszy na Polskę we wrześniu 1939 uczestniczył w organizowaniu obrony przeciwlotniczej w Babicach. Jako uchodźca wojenny dotarł z rodziną pod Kock, po agresji ZSRR na Polskę powrócił do Babic, pracował w drogerii w Oświęcimiu jako laborant-fotograf. W 1940 wstąpił do Związku Walki Zbrojnej (ZWZ), kolportował prasę podziemną i gromadził broń. 6 marca 1941 wysiedlony wraz z rodziną z Oświęcimia do Tarnowa. W latach 1942–1943 uczestniczył w zajęciach tajnego nauczania i konspiracyjnego kursu podchorążych. Po jego ukończeniu objął dowództwo plutonu dywersyjnego w Placówce Ropczyce I Obwodu Dębickiego Armii Krajowej, prowadził instruktaż wojskowy, organizował akcje specjalne. W maju 1944.