Wytrącenia żelaziste są trwałą oznaką okresowego zachodzenia procesów glejowych widoczną nawet w przypadku całkowitego przesuszenia gleby.
Ze względu na pochodzenie wody powodującej redukcje wyróżnia się oglejenie odgórne (opadowo-wodne, opadowo-glejowe, dawniej zwane również pseudooglejeniem) spowodowane stagnacją wody opadowej na w/na trudno przesiąkliwym materiale, a także oddolne (gruntowo-wodne, gruntowo-glejowe) spowodowane wodami gruntowymi. Istota samego procesu jest jednak taka sama.
Intensywność występowania barw glejowych zależy od uziarnienia, występowania materii organicznej oraz odczynu materiału. Przy takim samym potencjale redoks i takiej samej ilości jonów Fe2+, Mn2+ przy kwaśnym pH prawie nie widać efektu (barwa jest nieco bardziej "zimna", stalowa), przy pH 6 barwa jest słabo-zielona, przy pH 8 - intensywnie zielononiebieska. Z tego powodu w terenie łatwo odnieść mylne wrażenie, że górna część gleby (zazwyczaj z powodu występowania próchnicy bardziej kwaśna) jest słabiej oglejona nisz dolna, gdzie barwy glejowe są dobrze widoczne. Dlatego oglejenie (zjawiska glejowe) jest tylko optycznym przejawem procesów oksydoredukcujnych (redoks, glejowych) zachodzących w glebie, których nie można łączyć ilościowo.