thumb|350px|Budowa hamulca bębnowego (układ simplex): 1 – cylinder hamulcowy 2 – łożysko szczęk 3 – szczęki hamulcowe 4 – okładziny cierne 5 – tarcza z gwintowanymi otworami do mocowania bębna hamulcowego 6 – rozpieracz szczęk hamulca postojowego 7 – sprężyny zwrotne 8 – cierny mechanizm do regulacji luzu 9 – gumowe osłonki tłoczków thumb|250px|Przekrój cylinderka hamulcowego thumb|250px|Hamulec ze zdjętym bębnem
Hamulec bębnowy (właśc. hamulec dwuszczękowy wewnętrznyMały Poradnik Mechanika tom II, praca zbiorowa, WNT, Warszawa, 1994, .) – hamulec cierny segmentowy dwuszczękowy, w którym hamowanie powstaje na skutek tarcia wewnętrznej powierzchni obracającego się wraz z wałem bębna hamulcowego, z powierzchnią umieszczonych wewnątrz bębna nieobracających się szczęk pokrytych okładziną cierną.
Ten typ hamulca jest stosowany w niektórych samochodach (zwłaszcza na tylnych osiach), motocyklach i rowerach. Wadą w stosunku do hamulców tarczowych jest ich większa podatność na przegrzewanie się („brake fade”), co zmniejsza skuteczność hamowania.