Frumencjusza.
W południowo-zachodniej części jeziora leży także półwysep Zege, znany z zespołu klasztornego Azwa Maryam i innych zabytków sakralnych związanych z chrześcijaństwem etiopskim.
Region jeziora Tana był również ważnym obszarem dla społeczności Beta Israel, a badania archeologiczne i historyczne wskazują na obecność związanych z nią miejsc religijnych w północnej części regionu jeziora.
Historia poznania jeziora Jezioro było znane Europejczykom co najmniej od początku XVII wieku. Portugalscy misjonarze, w tym Pedro Páez i później Jerónimo Lobo, dotarli do regionu jeziora i opisali jego znaczenie religijne oraz geograficzne. W źródłach europejskich występowało ono także pod nazwą Tsana.
W 1770 do jeziora Tana dotarł szkocki podróżnik James Bruce, poszukując źródeł Nilu Błękitnego. W XIX wieku jezioro było dalej badane i dokładniej kartowane, między innymi przez Antona Steckera.
Relacje podróżników europejskich przyczyniły się do popularyzacji jeziora w literaturze geograficznej i podróżniczej, jednak dla miejscowej ludności i tradycji religijnej akwen ten od stuleci miał znaczenie znacznie wykraczające poza jego wartość przyrodniczą.