Działał w Solidarności Pracy, z listy której bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski w wyborach parlamentarnych w 1991. W 1992 był wśród założycieli Unii Pracy. W 1993 z listy tej partii został posłem na Sejm II kadencji. Do 1995 był wiceprzewodniczącym tej partii ds. międzynarodowych. Przewodniczył polskiej delegacji do Zgromadzenia Parlamentarnego OBWE, był wiceprzewodniczącym Zgromadzenia Parlamentarnego OBWE (1995–1997) oraz specjalnym obserwatorem OBWE ds. konfliktu w Abchazji (1996–1997). W 1995 odszedł z klubu parlamentarnego UP, poparł Aleksandra Kwaśniewskiego, następnie do 1997 zajmował stanowisko podsekretarza stanu i doradcy ds. zagranicznych prezydenta RP (w związku z jego objęciem wystąpił z UP). Od 1997 do 2001 sprawował urząd ambasadora RP w Grecji i na Cyprze. W 2004 bez powodzenia kandydował do Parlamentu Europejskiego (z rekomendacji UP), startując z listy SLD-UP, a w 2014 do sejmiku pomorskiego z listy komitetu SLD Lewica Razem. W 2019 ubiegał się o mandat europosła z listy partii Wiosna.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wojciech Lamentowicz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.