Członkowie towarzystwa rozpoczęli po raz pierwszy w Polsce systematyczne lekcje gimnastyczne od 1 maja 1867 roku pod kierunkiem dra Wenantego Piaseckiego – lekarza oraz absolwenta kursów gimnastycznych w Pradze i Dreźnie.
Cele wychowania fizycznego Współczesne cele wychowania fizycznego ukierunkowane są na wspieranie rozwoju społecznego, fizycznego i poznawczego. Pate i Hohn (1994) za misję wychowania fizycznego uznali „przygotowanie dzieci i młodzieży do fizycznie aktywnej dorosłości”. Wyróżnili następujące cele wychowania fizycznego: Wspieranie osiągnięć w zakresie umiejętności ruchowych. Promocja poprawy sprawności fizycznej. Wspieranie poznawczego uczenia. Wspieranie rozwoju społecznego. Wspieranie świadomości kulturowej i kulturalnej. Wspieranie osiągnięć szkolnych. Wspieranie i przygotowanie do całożyciowej aktywności fizycznej i utrzymanie sprawności.
Natomiast wg Osińskiego (2011) cele wychowania fizycznego dotyczą następujących aspektów: Postawy i motywacje – prosomatyczne i prospołeczne Wiedza i zrozumienie. Umiejętności doskonalenia i władania ciałem. Sprawność i kondycja fizyczna.