Warunki standardowe (STP, ) – ściśle określona temperatura i ciśnienie otoczenia, które stanowią rodzaj punktu odniesienia dla pomiarów doświadczalnych i obliczeń fizykochemicznych. Różne organizacje ustanowiły alternatywne definicje dla warunków standardowych: Obecnie obowiązującą definicją Międzynarodowej Unii Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC) są: ciśnienie standardowe – 105 Pa (1000 hPa, 14,504 psi, 0,987 atm), temperatura standardowa – 273,15 K (0 °C, 32 °F), których nie należy mylić ze stanem standardowym, w którym zazwyczaj przyjmuje się temperaturę 298,15 K (25 °C). Przed wydaniem nowych zaleceń przez IUPAC w 1982 roku, jako warunki standardowe rozumiano ciśnienie równe 1 atm (1013,25 hPa) i temperaturę równą 273,15 K (0 °C, 32 °F). Narodowy Instytut Standaryzacji i Technologii (NIST) definiuje warunki standardowe (zwane normalną temperaturą i ciśnieniem lub skrótowcem NTP) jako temperaturę 20 °C (293,15 K, 68 °F) i ciśnienie 101,325 kPa (14,696 psi, 1 atm). Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna (ISO) definiuje standardowe warunki metryczne na 288,15 K (15,00 °C;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Warunki standardowe · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.