Wprowadzono politykę neoliberalizmu gospodarczego i otworzono dostęp dla obcego kapitału. Według R. Konika kapitał „w latach 1973–1987 – wzrósł czterokrotnie (…). Wzrost produkcji rolnej wyniósł w tym czasie ponad 500 proc. Dochód narodowy wzrastał w tempie prawie 10 proc. rocznie”Konik R., Czarna legenda Generała, w: “Opcja na prawo” 2003, nr 2, s. 29.. W 1982 roku doszło do dużego kryzysu gospodarczego, który załamał dotychczasowy wizerunek „chilijskiego cudu” – wzrosło zadłużenie, wystąpiła hiperinflacja, bezrobocie wzrosło do 30%, a więc było dziesięciokrotnie większe niż za czasów Allende. Powodem kryzysu była działalność instytucji działających według modelu Enronu, rząd pozwalał na ich działania bez żadnych ograniczeń, na co pozwoliła wcześniej dokonana deregulacja. Instytucje te skumulowały kolosalny dług sięgający 14 miliardów dolarówNaomi Klein “Doktryna Szoku” Warszawskie Wydawnictwo Literackie Muza S.A 2009, s. 109–115.Greg Grandin, Empirer’s Workshop: Latin America and the Roots of U.S. Imperialism, Metropolitan Books, New York 2006, s. 171.. Pinochet – aby uratować gospodarkę – znacjonalizował większość zadłużonych przedsiębiorstwPamela Constable, Arthuro Velenzuela, A Nation Enemies, s. 197–198.