Komando specjalne "Szamil" (niem. Nordkaukasisches Sonderkommando "Schamil") – kolaboracyjna jednostka wojskowa specjalnego przeznaczenia złożona z Niemców i górali kaukaskich w służbie Niemiec podczas II wojny światowej.
Niemieckie dowództwo zamierzało wykorzystać działalność miejscowych powstańców na północnym Kaukazie dla własnych celów. Postanowiło połączyć wszystkie oddziały powstańcze pod jednym dowództwem oraz wysłać członków grup specjalnych jako doradców i instruktorów wojskowych. W październiku 1941 r. pod auspicjami niemieckiego wywiadu wojskowego Abwehra utworzono komando specjalne o kryptonimie "Szamil" (nazwa pochodzi od legendarnego bohatera kaukaskiego z XIX wieku - Szamila), które składało się z ok. 150 Niemców i górali kaukaskich. Pochodzili oni z 804 pułku Dywizji Brandenburg, skierowanego na kaukaski odcinek frontu. Dowódcą komanda został por. Erhard Lange z Abwehry. Żołnierze komanda przeszli w Austrii 9-miesięczne przeszkolenie specjalne w zakresie dywersji, wywiadu i działań propagandowych w celu ich prowadzenia za liniami sowieckimi po dotarciu na Kaukaz.