thumb|Próba Rinnego Próba Rinnego – służy przede wszystkim do oceny utraty słuchu. Porównuje czas słyszenia dźwięków przenoszonych przez przewodnictwo powietrzne z dźwiękami przenoszonymi przez przewodnictwo kostne. W ten sposób szybko można ocenić stopień i obecność utraty słuchu.
Próbie Rinnego zawsze powinna towarzyszyć próba Webera, w celu wykrycia utraty słuchu zmysłowo-nerwowego, a tym samym potwierdzenia charakteru utraty słuchu. Próba Rinnego została nazwana na cześć niemieckiego otologa Heinricha Adolfa Rinnego (1819–1868), a próba Webera otrzymała swoją nazwę po niemieckim psychologu Ernst Heinrich Weber (1795–1878).
Przebieg Próba Rinnego wykonywana jest poprzez umieszczenie wibrującego kamertonu, o częstotliwości 512 Hz, przy kostce wyrostka sutkowatego pacjenta i poproszeniu go o poinformowanie, kiedy przestanie on słyszeć wibracje.