thumb|250px|right|Tytułowa strona pierwszego wydania thumb|right|250px|Obraz Tycjana „Wenus i Adonis” Wenus i Adonis () – jeden z trzech dłuższych poematów napisanych przez Williama Szekspira. Nie należy do dzieł popularnych, rzadko jest wystawiany na scenie.
Wybuch plagi w 1593 w Londynie spowodował, że władze miasta zostały zmuszone do zamknięcia wszystkich teatrów. W tym czasie Szekspir napisał 5 lub 6 dzieł. Pracę tę zadedykował Henrykowi Wriothesley, hrabiemu Southampton, który prawdopodobnie był też w tym czasie jego mecenasem. Wydawcą tego poematu był Richard Field, który był w podobnym wieku jak Szekspir, a także pochodził z tego samego miasta, Stratford-upon-Avon.
Tło literackie Jest on inspirowany dziełem Owidiusza Metamorfozy. Dzieło to opowiada historię Wenus, która znalazła sobie pierwszego śmiertelnego kochanka, Adonisa. Ten jednak, nie słuchając jej ostrzeżeń, wybiera się na polowanie, gdzie ginie zabity przez dzika.
Główna zmiana wprowadzona przez Szekspira polega na tym, iż w jego utworze Adonis odrzuca zaloty Wenus.