John Winston Spencer-Churchill, 7. książę Marlborough KG (ur. 2 czerwca 1822 w Garboldisham Hall w Norfolk, zm. 4 lipca 1883 w Mayfair w Londynie) – brytyjski arystokrata i polityk, najstarszy syn George’a Spencer-Churchilla, 6. księcia Marlborough, i lady Jane Stewart, córki 8. hrabiego Galloway. Dziadek premiera Wielkiej Brytanii, Winstona Churchilla.
Życiorys Od urodzenia nosił tytuł hrabiego Sunderland. Od 1834 r. uczęszczał do Eton College. Uczelnię ukończył w 1839 r. W 1840 r. jego ojciec został 6. księciem Marlborough, zaś on sam uzyskał tytuł markiza Blandford. W tym samym roku rozpoczął naukę w Oriel College na Uniwersytecie Oksfordzkim. Uczelnię tę ukończył 7 czerwca 1853 r. z tytułem doktora prawa cywilnego.
W karierze politycznej związał się z Partią Konserwatywną. Z jej ramienia został w 1844 r. wybrany do Izby Gmin z okręgu Woodstock. W niższej izbie parlamentu zasiadał (z przerwą w latach 1845–1847) do 1857 r., kiedy to po śmierci swojego ojca został 7. księciem Marlborough i zasiadł w Izbie Lordów. W tym samym roku otrzymał urząd Lorda Namiestnika Oxfordshire. W 1866 r. został Lordem Stewardem. 10 lipca 1866 r. wszedł w skład Tajnej Rady. W marcu roku następnego został Lordem Przewodniczącym Rady (do grudnia 1868 r.). 23 maja 1868 r. został kawalerem Orderu Podwiązki.