Jan Karol Sas-Zubrzycki (ur. 25 czerwca 1860 w Tłustem, zm. 4 sierpnia 1935 we Lwowie) – polski architekt, teoretyk architektury, konserwator sztuki.
Życiorys thumb|Jan Sas-Zubrzycki thumb|Lwów, cmentarz ŁyczakowskiGrób Jana Sas-Zubrzyckiego Urodził się w rodzinie nauczyciela ludowego Marcelego Zubrzyckiego, uczestnika powstania styczniowego i Wiktorii Gertrudy z domu też Zubrzyckiej, z odległej gałęzi rodu. Był jednym z sześciorga ich dzieci. Jedna z jego sióstr była poetka i pisarka Jadwiga Strokowa. Jego stryjem był ksiądz kanonik Roman Sas-Zubrzycki (zm. w 1866 w Śniatynie na cholerę), dziekan, rektor Seminarium duchownego we LwowieJan Sas Zubrzycki: Różaniec wspomnień rodzinnych. Lwów, 1930, s. 34..
Ukończył szkołę realną w Stanisławowie. W latach 1878–1884 studiował na wydziale architektury Politechniki Lwowskiej. W latach 1884–1886 był asystentem profesora Juliana Zachariewicza w Katedrze Budownictwa na Politechnice Lwowskiej. W 1884 roku zadebiutował jako autor – opublikował Styl starochrześcijański. Tekst książki był odręcznie pisany, ilustracje rysowane na kalce, uzupełnione rysunkami kolegów ze studiów. Pierwszym zrealizowanym w 1885 roku projektem architektonicznym był pensjonat w Rymanowie – Dom pod Matką Boską.