Deklinacja attycka Rzeczownik Niektóre rzeczowniki II deklinacji rodzaju męskiego i żeńskiego mają w dialekcie attyckim wydłużoną końcówkę tematu -- (-ō-) w miejsce końcówki -- (-o-), np. att. (neōs), joń. (nēós) – „świątynia”W dialekcie attyckim doszło w tym wypadku do przeniesienia długości między samogłoskami tematycznymi ← . Do rozwinięcia deklinacji attyckiej doszło w niektórych wypadkach również w wyniku historycznej kontrakcji, np. ← .. Rzeczowniki tej grupy odmieniają się według specjalnego wzorca, zwanego deklinacją attycką. Różnicę w odmianie dla rzeczowników rodzaju męskiego ilustruje poniższa tabelka. (dialekt attycki) (dialekt joński) Mianownik = wołacz lp. () () Dopełniacz lp. Celownik lp. Biernik lp. Mianownik = wołacz lm. () () Dopełniacz lm. Celownik lm. Biernik lm.