Najsłynniejszymi z nich były kwietniowe wydanie brytyjskiego „Vogue’a” z 1979, kwietniowe i sierpniowe wydania francuskiego „Vogue’a” z kolejno 1979 i 1980, lutowe wydanie włoskiego „Vogue’a” z 1981, a także wiele międzynarodowych edycji „Cosmopolitana” pomiędzy 1979 a 1982. Podczas tego okresu Carangi występowała w licznych reklamach domów mody, m.in.: Armani, André Laug, Christian Dior, Versace i Yves Saint Laurent. U szczytu swojej kariery modelka była znana tylko jako Gia. W tamtym czasie wystąpiła również w teledysku grupy Blondie do piosenki „Atomic”.
Upadek kariery i uzależnienie Początki nałogu Carangi często odwiedzała takie nowojorskie kluby, jak Studio 54 i Mudd Club, gdzie zazwyczaj odurzała się kokainą. Po śmierci jej mentorki i agentki, Wilhelminy Cooper, na raka płuc w marcu 1980, Carangi doznała załamania psychicznego, pod wpływem którego sięgnęła po heroinę. Uzależnienie nie pozostało bez wpływu na jej pracę;