Torysowska demokracja Do 1885 r. Churchill sformułował nową doktrynę polityczną konserwatystów, zwaną „torysowską demokracją” (Tory Democracy), która polegała nie na krytykowaniu, ale przyjmowaniu do własnego programu przez Partię Konserwatywną niektórych rozwiązań, zwłaszcza tych społecznych, liberałów i pozbawienie ich roli wyraziciela woli niższych warstw społecznych. Pomysł ten spotkał się z aprobatą liderów partii w 1884 r. w dokumencie zwanym „Gladstonian Franchise Bill”. Churchill działał wśród opozycji, zachęcając ją do przyjęcia dokumentu, a w razie odmowy grożąc niedopuszczeniem do stanowisk rządowych po przyszłych wyborach.
Churchill próbował też zjednać do nowego programu konserwatystów wyborców. Od 1883 r. często udawał się na spotkania z wyborcami, organizował wiece i przyjęcia w Aston Manor. Jego przeciwnicy uważali, że w ten sposób przyczynia się do wywołania niebezpiecznych zamieszek i rozruchów. Churchill nie przejmował się tymi oskarżeniami i dalej działał wśród wyborców, przekonując ich do programu swojej partii.