Unikają terenów zadrzewionych z wyjątkiem obszaru Kazachstanu, gdzie zamieszkują lasy z powodu zaniku dogodnych środowisk. Wśród dzikich owiec zamieszkują środowiska o najbardziej skrajnych warunkach. Preferują obszary o łagodnym nachyleniu, jedynie samice w okresie wykotów przenoszą się w bardziej strome tereny. Owce dzikie żerują na trawach, turzycach, roślinach zielnych i porostach. Regularnie piją z odsłoniętych potoków i rzek. W miejscach współwystępowania z nahurami górskimi (Pseudois nayaur) owce dzikie zajmują bardziej trawiaste obszary, podczas gdy nahury wybierają te zdominowane przez cibory. Są zwierzętami stadnymi, żyją w grupach liczących od 2 do 150 osobników. Poza sezonem rozrodczym owce dzikie żyją w stadach pogrupowanych według płci. Donoszeniu o średnim zagęszczeniu 1,0–1,2 osobnika na km². Ich głównymi drapieżnikami są wilki szare (Canis lupus), ponadto polują na nie irbisy śnieżne (Panthera uncia) i lamparty plamiste (Panthera pardus).
Ciąża trwa około 160 dni. Rodzi się jedno jagnię;