thumb|240px|Grób architekta Stanisława Marzyńskiego na Starych Powązkach w Warszawie thumb|240px|Tablica upamiętniająca Stanisława Marzyńskiego w bazylice katedralnej św. Michała i św. Floriana w Warszawie Stanisław Leon Marzyński (ur. 18 maja 1904 w Łodzi, zm. 5 lutego 1992 w Warszawie) – polski architekt, profesor Politechniki Warszawskiej.
Życiorys Był synem łódzkiego lekarza Józefa Maybauma-Marzyńskiego (1870–1946) oraz Stefanii Racheli z Grossmanów (1879–1971), pochodzącej z Częstochowy. Stefania była córką Jana Grossmana (1851–1924), przemysłowca i działacza społecznego a wnuczką Lazarusa Grosmana (1820–1892), księgarza i fabrykanta. Jej pradziadkiem był Abraham Buchner, kontrowersyjny w środowiskach żydowskich nauczyciel warszawskiej Szkoły Rabinów, orędownik Haskali, czyli żydowskiego oświecenia. Józef Maybaum-Marzyński był gastrologiem i pionierem leczenia onkologicznego. W 1927 został pierwszym kierownikiem Instytutu Leczenia Radem przy ul. Piotrkowskiej 175, gdzie też Marzyńscy mieszkali. Stefania Maybaum-Marzyńska była zaangażowana społecznie na rzecz biedoty, dzieci i kobiet. W 1904 wraz z mężem i jego kolegami-lekarzami założyła a następnie prowadziła jako przewodnicząca instytucję opieki zdrowotnej dzieci Kropla Mleka, pierwszą tego typu organizację na ziemiach polskich.