Dimitrije Ljotić, cyr. Димитрије Љотић (ur. 12 sierpnia 1891 w Belgradzie, zm. 22 kwietnia 1945 w Ajdovščinie) – serbski polityk podczas II wojny światowej, założyciel i przywódca nacjonalistycznej i faszystowskiej organizacji politycznej ZBOR.

Okres przedwojenny Jego ojciec Vladimir Ljotić był konsulem w Tessalonikach w Grecji, a następnie burmistrzem miejscowości Smederevo i posłem w serbskim parlamencie. Dimitrije Ljotić rozpoczął naukę w Smederevie, maturę zdał w serbskim liceum w Tessalonikach. Kontynuował ją w wydziale prawa w Belgradzie, uzyskując dyplom w lipcu 1913 roku Natychmiast dostał powołanie do armii, ale odmówił złożenia przysięgi, twierdząc, że jest pacyfistą. Skierowano go zatem do szpitala wojskowego, gdzie służył podczas wojen bałkańskich. Jesienią wyjechał do Paryża, aby kontynuować studia. Znalazł się wówczas pod wpływem haseł głoszonych przez Charles’a Maurras’a. Po zabójstwie arcyksięcia Ferdynanda w Sarajewie powrócił do Serbii i wstąpił do armii. Po zakończeniu I wojny światowej pełnił funkcję komendanta stacji kolejowej w miejscowości Bakra w Chorwacji niedaleko włoskiej granicy;