Czarny kot, biały kot (tytuł oryginalny: Crna mačka, beli mačor/Црна мачка, бели мачор, czyli dosłownie: Czarna kotka, biały kocur) – jugosłowiański film fabularny (kryminał, komedia, melodramat) z 1998 roku w reżyserii Emira Kusturicy. Obraz zdobył nagrodę Srebrnego Lwa za najlepszą reżyserię na Międzynarodowym Festiwalu Filmów w Wenecji.
Film ten krytycy zaliczają do gatunku czarnego kina. Kusturica opowiedział historię społeczności cygańskiej zamieszkującej osadę naddunajską. Postacie filmu rozmawiają między sobą w językach: cygańskim, serbskim i bułgarskim, często mieszając frazy i słowa.
Plenery: Beočin i rzeka Dunaj w Serbii.
Obsada – Matko Destanov Srđan Todorović – Dadan Karambolo Branka Katić – Ida – Zare Destanov – Sujka – Zarije Destanov – Grga Pitić Jasar Destani – Grga Veliki – Afrodita Šaban Bajramović – pieśniarz
Fabuła Żyjący nad Dunajem Rom Matko zadłuża się u gangstera. Przyparty do muru zmusza swego syna, by poślubił karłowatą siostrę przestępcy.
Ścieżka dźwiękowa Jak we wszystkich filmach Kusturicy, muzyka pełni bardzo istotną rolę w filmie i wypełnia większość scen. Jednak autorstwo muzyki powszechnie mylnie przypisywane jest Goranowi Bregoviciowi (autorowi muzyki do wielu filmów Kusturicy).