Żydowska Ściana Płaczu w Jerozolimie jest uważana za miejsce, przy którym zatrzymał się Al-Burak.
Wzmianki w hadisach i tafsirach At-Tabari w swoim tafsirze do sury Al-Isra opisuje Al-Buraka jako zwykłego konia, co stanowi przeciwstawny pogląd do szerzej znanego obrazu wierzchowca jako niezwykłego stworzenia. Zgodnie z niektórymi hadisami, Al-Burak początkowo opierał się przed dosiadaniem swojego grzbietu. Dopiero po uprzejmych namowach Gabriela zgodził się nosić Proroka. Jedna z pierwszych literackich wzmianek o ludzkiej twarzy Al-Buraka pochodzi z XI wieku z hadisu Ibn ‘Abbasa, przekazanego przez Tha’labiego, która głosi, że Al-Burak “miał lico niczym człowiek”.
Al-Burak w sztuce współczesnej Do dziś Al-Burak pozostaje obiektem uwagi współczesnych artystów. W tym przypadku pod uwagę bierze się głównie aspekty wykraczające poza legendarność stworzenia, takie jak jego bezpłciowość. Postać Al-Buraka wykorzystała w swojej twórczości Saba Tadż, amerykańska artystka pakistańskiego pochodzenia, inspirująca się głównie islamem oraz społecznością queer.