Rosyjska inwazja na Ukrainę w lutym 2022 roku wywołała bezprecedensowy kryzys energetyczny w Europie. Odcięcie dostaw rosyjskiego gazu zmusiło UE do przyspieszonej dywersyfikacji, a MAE sześciokrotnie uruchomiła mechanizm uwalniania rezerw awaryjnych, w tym największą w historii operację obejmującą 400 mln baryłek w marcu 2026 roku.
Instrumenty Do głównych instrumentów polityki bezpieczeństwa energetycznego należą: dywersyfikacja dostawców i szlaków transportowych, utrzymywanie strategicznych rezerw paliw, budowa połączeń międzysystemowych (interkonektory), zwiększanie udziału krajowych i odnawialnych źródeł energii, poprawa efektywności energetycznej oraz mechanizmy reagowania kryzysowego koordynowane przez MAE.
W wymiarze krótkoterminowym kluczowe znaczenie mają rezerwy strategiczne i zdolność systemów przesyłowych do szybkiego przełączania między źródłami dostaw. W wymiarze długoterminowym polityka bezpieczeństwa energetycznego coraz silniej wiąże się z polityką klimatyczną: dekarbonizacja zmniejsza zależność od importu paliw kopalnych, ale jednocześnie rodzi nowe zależności, np. od dostaw surowców krytycznych do produkcji paneli fotowoltaicznych, turbin wiatrowych i baterii.